بعضى عبادت را تنها در نماز و ذكر و دعا مىدانند و بعضى در شعر خود مىگويند: «عبادت به جر خدمت خلق نيست» در اين دو تفكر افراط و تفريط است.
نمونه افراط و تفريط در همه جا و هميشه بوده است. يكى از بيستون نام مىبرد و يكى از چهل ستون يكى در شناخت امام غلو مىكند و يكى امام را يك فرد عادى مىداند. يكى از وظايف انبيا جلوگيرى از انواع افراط و تفريط است. در اسلام عبادت به هر كارى كه رنگ الهى داشته و براى خدا باشد، گفته مىشود، گرچه بنّايى و كارگرى باشد. چنانكه حضرت ابراهيم و اسماعيل پس از آنكه بنّايى كردند و پايههاى كعبه را بالا بردند، از خدا خواستند كه كارگرى آنها را قبول كند. «و اذ يرفع ابراهيم القواعد من البيت و اسماعيل ربّنا تقبّل منّا»( بقره، 127.)
آرى، در ديد ما نماز و روزه عبادت است، امّا از ديدگاه قرآن، كارگرى ساختمانى هم كه براى خدا باشد، عبادت است
نظرات شما عزیزان:
موضوعات مرتبط: خدا

















